|
Huis als zelfportret Door Margot de Jager
Egon Kuchlein is architect in Amsterdam en bouwde eigenhandig zijn woonhuis op een vrije kavel in IJburg |
|
'Het bouwen van mijn eigen huis was al heel lang mijn droom. Ik was beeldend kunstenaar, maar ik ben architect geworden om die droom waar te kunnen maken. Wonen op informele plekken in de stad of het ombouwen van oude panden tot woonruimte is in Amsterdam bijna niet meer mogelijk. Maar daar wilde ik wel blijven wonen. Dus toen ik in 2004 een kavel op IJburg kon kopen,was ik daar erg blij mee. Het kavel is 22 bij 10 meter, er past een huis op van maximaal 14,5 x 6 x 6,5 meter, exclusief dakterras. Ik vind dat eigenlijk iedereen zijn eigen huis zou moeten bouwen. Je bouwt daarmee jezelf, bij wijze van spreken, je drukt erin uit wie je bent. Helaas is er in Nederland bijna geen mogelijkheid om zelf te bouwen. Ik vind het wel geweldig dat op een aantal plaatsen ruimte is voor zelfbouwers.'
'Ik ben in 2004 begonnen met ontwerptekeningen, maar ik heb geen bestek gemaakt. Het huis is eigenlijk onder mijn handen gegroeid. Binnen de grenzen van mijn budget, uiteraard. Mijn droom was een kasteel in Frankrijk, maar dat is nogal onrealistisch. Die droom is door een praktisch kader ingeperkt. De buitenkant is in overeenstemming met de eisen van bouw- en woningtoezicht, want er moet natuurlijk een bouwvergunning worden aangevraagd. De zelfbouwkavels op IJburg zijn welstandsvrij, al is er veel regelgeving in het Bouwbesluit vastgelegd. Verder zijn er stedenbouwkundige randvoorwaarden waar je je aan te houden hebt. Deze regels zijn in het leven geroepen voor projectontwikkelaars die er de kantjes vanaf willen lopen, maar voor een zelfbouwer zijn ze wel erg dwingend.'
'Ervaring met het zelf bouwen van een huis had ik niet. In het begin dacht ik dat ik meer zou uitbesteden, maar uiteindelijk heb ik alleen de heipalen laten slaan. De rest heb ik zelf gedaan, tot en met het zagen en het profileren van de kozijnen. Toen ik de offertes zag, dacht ik, voor dat bedrag kan ik het zelf ook. En dat was ook zo. Ik heb een hijskraantje gehuurd en een cementmolen. Die eerste fase, als al die vrachtwagens voor jou spullen komen afleveren, dat is prachtig. En dan al dat mooie gereedschap! Door gebrek aan ervaring heeft alles wel langer geduurd. Je moet vaak lang nadenken over een oplossing, maar zelf bouwen straalt optimisme uit. Een bouwende mens is nooit depressief. Bouwen is creëren, bouwen is een positieve, toekomstgerichte bezigheid. Het is ook risico durven nemen.'
'Ik ben
tevreden met het resultaat: het is een prima huis binnen het gegeven
kader. Ik heb technieken die ik niet goed beheers of leuk vind, vermeden.
Zo heb ik een hekel aan metselen en heb dus geen gemetselde gevel gemaakt
maar een gevel die gestuct is. Er zijn geen rampen gebeurd, alleen de
gebruikelijke tegenvallers, met name de tijd. Het duurt allemaal veel
langer dan je denkt. Het huis is nog niet helemaal af, zo moet de trap
naar het dakterras nog worden afgemaakt. Als ik niet uitkijk, kom ik
in tijdnood. In het eerste jaar had ik er flink de vaart in. Dan zit
je in een bepaald ritme van hard werken. Maar het tempo is nu vertraagd,
omdat het normale leven weer zijn gang gaat. Het huis moet op 1 januari
2007 klaar zijn, evenals de andere huizen hier, anders volgt er een
boete.'
VERANTWOORDING INFORMATIE |
